You mean you don’t have family, friends, colleagues, school mates or anyone you know personally who would benefit from this giveaway, so that you have to resort to a stranger? A nephew or niece is the perfect recipient for such a gift.
I’ve always thought Superman would be such an interesting game to do right.
A game where you are invincible and OP, but other people aren’t.
Where the weight of impossible decisions pulls you down into the depths of despair.
I think the tech is finally getting to a point where it’d be possible to fill a virtual city with people powered by AI that makes you really care about the individuals in the world. To form relationships and friendships that matter to you. For there to be dynamic characters that put a smile on your face when you see them in your world.
And then to watch many of them die as a result of your failures, as despite being an invincible god among men you can’t beat the impossible.
I really think the gameplay in a Superman game done right can be one of the darkest and most brutal games ever done, with dramatic tension just not typically seen in video games. The juxtaposition of having God mode turned on the entire game but it not mattering to your goals and motivations because it isn’t on for the NPCs would be unlike anything I’ve seen to date.
A game that’s like a combination of all the “…Simulator” type games like Car Mechanic Simulator, PC Building Simulator, House Flipper and so on, where you can scavenge parts and build anything in your base. Build a base & decorate it from scratch, build & repair vehicles, build electronic stuff like PCs and so on. I always thought each of those games felt like kind of like a fun sub-game for a larger overarching thing.
Podsumuję w jednym, podbijając z czym się zgadzam:
na każdej oponie jest informacja o ciśnieniu. Pompować maks. Troszkę mniej warto gdy upał, gdy śnieg i gdy jeździ się w przyrodzie (co by zapobiegać erozji). Warto regularnie podjezdzac do sąsiedzkiego warsztatu rowerowego i korzystać u nich z pompki z manometrem (albo zanabyć). Pompowanie min. raz w tygodniu i przed jazdą jeśli rower stoi dłużej nawet nieużywany.
przy zmianie dętki sprawdzić gdzie dziura. Jeśli od wewnątrz to problem moze być z taśmą, jak już napisano - mogła się zawinąć albo sparcieć. Jeśli są dwie podłużne dziurki wyglądające jak ugryzienie węża (mówi się na to snake) to powodem bylo bardzo niskie cisnienie, obręcz przyszczypała dętkę. Jeśli dziura jest od zewnątrz to trzeba mega dokładnie obejrzeć + obmacać oponę, to może być nawet igła z akacji (serio). Tip: oponę zakładaj tak, żeby nadruk był przy wentylu. Wtedy gdy znajdzie się dziurę na dętce będzie też wiadomo w którym miejscu na oponie szukać przyczyny przebicia.
oglądając oponę sprawdzić nie tylko czy w niej cos nie siedzi ale też czy po prostu nie ma już dziur, przetarć.
totalnie polecam łatanie, moje dętki wyglądają jak paczwork. Zestaw do łatania to 15 zł (DJ, za 20 to już jakiś wypaśny;)))
opony z taśmą antyprzebiciową - można, ale moim zdaniem serio dużo ważniejsze jest odpowiednie ciśnienie
jeśli sie dużo jeździ to i tak warto zainwestować w dobre opony, np. contilentale. Dobre = ok 100 zł/sztuka. Jednorazowo duży wydatek, ale starcza na dłużej i dzięki temu jest to tez bardziej ekologiczne (nie mam prowizji od contilentala)
Tip: oponę zakładaj tak, żeby nadruk był przy wentylu. Wtedy gdy znajdzie się dziurę na dętce będzie też wiadomo w którym miejscu na oponie szukać przyczyny przebicia.
Ja w tem celu naklejałem kawałek taśmy malarskiej na oponę z jednej strony.
jeśli sie dużo jeździ to i tak warto zainwestować w dobre opony, np. contilentale. Dobre = ok 100 zł/sztuka. Jednorazowo duży wydatek, ale starcza na dłużej i dzięki temu jest to tez bardziej ekologiczne (nie mam prowizji od contilentala)
Co do ekologii, to myślę, że z wieloma rzeczami tak jest – wielki procent śmieci to tanie chińskie jednorazówki i zbędne tanie pierdoły.
Bardzo dobre rady, zwłaszcza ta o ustawianiu nadruku na oponie na równi z wentylem, co potem ułatwia znalezienie problemu przy obowiązkowym sprawdzaniu opony po przebiciu.
Jeżeli chodzi o ciśnienie, to dodałbym, że jeżeli jeździmy po szutrach, albo innych nawierzchniach słabej jakości, trzeba jednak zrezygnować z nabijania maksymalnego dopuszczalnego ciśnienia, bo inaczej będzie bolało.
Podpisuję się pod polecajka dla continentali (też bez prowizji) - na ponad 40 tysięcy kilometrów zrobionych od 2015 tylko dwa razy musiałem zmieniać dętkę w trasie, a jeździłem po różnym syfie, od DDR przez asfalt po leśne i polne ścieżki.
Opcją do rozważenia w przypadku częstego łapania gumy jest rezygnacja z dętek i przejście na mleczko, ale obręcze i opony muszą wspierać to rozwiązanie.
Też rozważałam polecenie osobom mleczka, ale wtedy z kolei jest już mega problem jak ci pójdzie gdzieś w trasie opona. Wtedy i tak musisz włożyć dętkę, a jeszcze wyczyścić, i jeszcze się modlić żeby ta dętka też zaaz nie poszła skoro w oponie już dziura. A ty jeździsz na mleczku?
Nie, ale przymierzałem się do sprawy. Najpierw nie miałem kompatybilnych opon, a potem okazało się, że nie mam problemów z przebiciami, więc przestałem się nad tym zastanawiać.
Zapomniałem dodać, że opona musiałaby mieć naprawdę sporą dziurę, żeby nie dało się jej załatać tym sprytnym plugiem (nie wiem, jak to po naszemu się nazywa, czopek, zatyczka?), a z tego co widziałem, takie łatanie zajmuje mniej, niż wymiana dętki.
I’ve had an idea for an open world game. Generally, people are “completionist” players that uncover every last rock. But then, they complain that uncovering every rock was boring.
So, the core of the game would revolve around a compelling “ball and chain” that prevents players from being completely free, at least during a first playthrough. You’re required to make steady progress due to story needs.
The idea I have is basically you play as a traveling doctor with a caravan, moving a patient around to new places that might have an herbal cure you need. There’s other adventures to help you, but a time limitation at work as well - just permissive enough to let you enjoy yourself but not to bore yourself through your own grinding choices.
Just the fact that it’s open world means it’ll probably never be made due to budget.
A Star Wars game that is a mix of Minecraft, Elite Dangerous, and X4. Elite Dangerous flight model and galaxy. X4 fleet management and modability. Minecraft type planets but with buildable vehicles. And a dynamic event, economy, and faction system. A big galaxy size sandbox with 4X elements.
But I dream of a game that kind of looks and feels like a Pokémon game. But you are a witch or herbalist going round the different biomes in a fantasy setting making remedies and potions like a morrowind game.
So obviously there’s be your dying grandma or mentor and some sort of evil overtaking the land. You set out of the city with your knife, shovel and glassware. There’d be a pokedex of plant and animal parts to find and fill out. Roots, stems, leaves, flowers, fruits, then maybe also monster parts. There’d probably be a crafting tree like I’m Minecraft. Different biomes, seasons, or biome locations would inevitably have to be gated by tools or potions.
Eventually you’d discover the recipe to make the thing to defeat the BBEG and he’d probably show up to stop you from getting the last and rarest ingredient in the potion. Etc.
Would definitely need to ride the knifes edge of challenging a players knowledge and intuition about botany, as well as tropes in witchcraft and fantasy. Without being too hard, too requiring of memory and notes…
A challenge to making the game? Would need probably 5x the art in an old Zelda or Pokémon game. Talking 200+ unique foraged items, 6+ biomes with sub biome/habitats. Monsters. Townsfolk. Etc. Oh and I’d like have to learn how to code and make art. So yeah. Someone. Please make this game for me. Or tell me it exists.
Elden Ring sequel following the Frenzied Flame ending, having Melina as a protagonist, and experimenting souls-like combat with a party creation system
DC's Green Lantern action-RPG in which an OC Lantern suffering from Aphantasia must find out the fate of the disappeared lanterns from earth
If I were to stick to an original IP, an experimental rogue-like RTS, in an attempt to create a project capable of generating infinite narrative content from finite resources
Every monster collector out there tries to reinvent the Pokémon formula, but if I were to create one, it’d be like Digimon World 1: a semi-open world with a vivid sense of wonder and exploration, and fully-fledged pet raising mechanics.
I can’t fathom how beating up wild animals, forcefully capturing them, and pitting them against other animals in a government-sanctioned tournament is supposed to evoke a feeling of friendship and adventure.
I just want more in-depth mechanics to raise my magical animal, and more ways to interact with them outside of battles.
bin.pol.social
Gorące