Fragment oświadczenia Vulkangruppe po podpaleniu kabli zasilających bogate dzielnice Berlina:
"Nie możemy już sobie pozwolić na bogatych.
Możemy zapoczątkować koniec imperialnego stylu życia.
Możemy powstrzymać rabunkową eksploatację ziemi.
W pogoni za energią Ziemia jest wyczerpywana, wysysana, spalana, niszczona, palona, gwałcona, niszczona. Całe regiony stają się niezdatne do zamieszkania z powodu upałów. Po prostu się palą. Lub siedliska znikają pod wodą w wyniku powodzi lub podnoszenia się poziomu morza.
Wyłączenie elektrowni opalanych paliwami kopalnymi to praca ręczna. Odwagi.
Wiemy, że musimy powstrzymać to niszczenie. Wiemy, że nie jesteśmy sami. Nie traćcie nadziei na świat, w którym jest miejsce dla życia, a nie dla chciwości pieniędzy, władzy i zniszczenia.
Dzisiaj w nocy udało nam się sabotować elektrownię gazową w Berlinie-Lichterfelde. Doszło do przerw w dostawach prądu w zamożniejszych dzielnicach Wannsee, Zehlendorf i Nikolassee. Celem akcji nie były przerwy w dostawach prądu, ale przemysł energetyczny oparty na paliwach kopalnych. Przepraszamy mniej zamożnych mieszkańców południowo-zachodniej części Berlina. Nie mamy jednak zbyt wiele współczucia dla wielu właścicieli willi w tych dzielnicach. Wyjaśniamy dlaczego w naszym artykule poniżej.
Nasza akcja, ukierunkowana na dobro wspólne, ma sens społeczny. Wyraziliśmy również bardziej szczegółowe stanowisko w tej sprawie w naszym piśmie dotyczącym akcji."
📰 "[Niemcy] Codzienny terror, wokół którego jest o wiele za cicho
Prawicowy ekstremista zastrzelił nieletniego na ulicy w Wetzlar. 18 000 dzieci musiało zostać ewakuowanych w Duisburgu z powodu gróźb prawicowych ekstremistów. W Hamburgu 14-letni chłopiec został zaatakowany i uduszony przez prawicowego ekstremistę pod koniec marca, grupa zamaskowanych mężczyzn zaatakowała klub młodzieżowy w Senftenberg, a w poniedziałek zaatakowano lewicowe biuro w Gelsenkirchen. W zeszłym tygodniu doszło do prawicowych ataków w Cottbus. W wielu krajach związkowych liczba "odosobnionych incydentów" z udziałem prawicowych ekstremistów jest rekordowo wysoka. Jednak przypadki te rzadko pojawiają się w trendach, głównych punktach lub wiadomościach krajowych. Lub, jak w przypadku Duisburga, tylko tuż przed pogodą."
Wiem, że napisałem pewną oczywistość - ale szokuje mnie ona za każdym razem, gdy rozmawiam z ludźmi i oni pierwszy raz słyszą o prawicowym ekstremizmie, bo tę niszę zapełniały tony artykułów o przestępstwach migrantów.
Kiedyś już pisałem o tej książce, ale właśnie ją skończyłem i napiszę jeszcze raz. Fascynująca podróż ponad 500 kilometrów piechotą, śladami ojca autorki, wypędzonego że Śląska w 1945. Powroty do małej ojczyzny dziadków, spotkania z Polakami, Czechami i Ślązakami spojrzenia drugiego i trzeciego pokolenia na wojnę, przesiedlenia, współczesność Europy, Unię, skorelowane z traumami przesiedleńców, do bólu szczery portret wszystkich wymienionych narodów i pokoleń plus równie szczery autoportret autorki i jej relacji z rodzicami i dziadkami. Absolutnie warto przeczytać, szczególnie że książka napisana i przetłumaczona bardzo dobrze.